Terminal platniczy bez abonamentu. Na co uwazac?

Jeszcze kilka lat temu pozyskanie terminala płatniczego wiązało się z koniecznością podpisania długoterminowej umowy (najczęściej na 24 lub 36 miesięcy) i opłacania stałego czynszu dzierżawnego, niezależnie od tego, czy urządzenie zarabiało, czy leżało w szufladzie. Dziś rynek mikroprzedsiębiorstw i gastronomii sezonowej został zdominowany przez terminale płatnicze bez abonamentu. Urządzenia te są kupowane na własność, a koszty stałe wynoszą 0 zł. Choć brzmi to jak idealna oferta, model ten posiada swoje specyficzne uwarunkowania finansowe. Wyjaśniamy, na co należy uważać, decydując się na terminal bez abonamentu.

Czym jest terminal bez abonamentu (PAYG)?

Model bez abonamentu (często nazywany Pay-As-You-Go, czyli 'płać za to, co zużyjesz') opiera się na eliminacji stałych kosztów miesięcznych. Zamiast dzierżawić terminal od banku lub agenta rozliczeniowego, przedsiębiorca kupuje urządzenie na własność. Po dokonaniu jednorazowego zakupu (ceny urządzeń wahają się od 99 zł do 500 zł), jedynym kosztem korzystania z terminala jest prowizja potrącana automatycznie od każdej przetworzonej transakcji bezgotówkowej. Jeśli w danym miesiącu nie przyjmiesz żadnej płatności kartą, nie poniesiesz żadnych kosztów.

Analiza kosztów: Niska prowizja vs. Brak abonamentu

Brak abonamentu nie oznacza, że korzystanie z terminala jest całkowicie darmowe. Dostawcy takich urządzeń (np. SumUp, myPOS, Zettle) rekompensują sobie brak stałych wpływów znacznie wyższą prowizją od transakcji. Poniżej przedstawiamy zestawienie różnic w kosztach:

• Model abonamentowy (dzierżawa) – stała opłata miesięczna 35 - 70 zł netto. Niska prowizja od transakcji w przedziale 0,55% - 0,80%. Ten model jest wysoce opłacalny dla lokali o stabilnych i wysokich obrotach (powyżej 10 000 zł miesięcznie).
• Model bez abonamentu (zakup na własność) – brak opłaty miesięcznej. Wysoka, płaska prowizja od transakcji wynosząca zazwyczaj od 1,39% do 1,75% (niezależnie od typu karty). Model ten doskonale sprawdza się przy niskich obrotach lub w działalności sezonowej.

Dla kogo model bez abonamentu będzie idealnym wyborem?

Terminale bez opłat stałych są dedykowane dla specyficznych typów biznesów gastronomicznych i handlowych:

• Gastronomia sezonowa – lodziarnie rzemieślnicze, ogródki letnie nad Wisłą czy food trucki działające wyłącznie w sezonie wiosenno-letnim. W okresie zimowym, gdy biznes jest zamknięty, nie płacisz za dzierżawę nieużywanego sprzętu.
• Mikro-biznesy i jednoosobowe działalności – małe kawiarnie, punkty gastronomiczne w mniejszych miejscowościach, gdzie obroty kartowe są sporadyczne i wynoszą poniżej 5 000 zł miesięcznie.
• Dostawy jedzenia na telefon – jako dodatkowe, zapasowe terminale dla kurierów realizujących dostawy pod adres klienta.

Na co uważać? Ukryte haczyki u operatorów bezabonamentowych

Wybierając terminal bez abonamentu, należy dokładnie przeanalizować warunki umowy pod kątem dodatkowych opłat, które operator może naliczać za poboczne usługi:

• Opłaty za wypłatę środków – niektórzy operatorzy pobierają stałe prowizje za przelew zgromadzonych środków z konta technicznego operatora na standardowy rachunek bankowy firmy (np. stałe opłaty za przelewy natychmiastowe).
• Opłata za brak aktywności – rzadki, ale uciążliwy haczyk. Część dostawców mPOS może naliczyć opłatę za nieaktywność (np. 20-30 zł), jeśli z terminala nie skorzystano ani razu przez określony czas (np. 12 miesięcy).
• Koszty kart biznesowych i zagranicznych – choć reklamy mówią o płaskiej prowizji np. 1,39%, w regulaminach niektórych operatorów bezabonamentowych stawka dla kart firmowych oraz kart wydanych poza Unią Europejską może być znacznie wyższa i sięgać nawet 2,5% - 3%.
• Brak błyskawicznego serwisu – w tradycyjnej dzierżawie uszkodzony terminal jest wymieniany przez serwisanta w ciągu 24 godzin. W przypadku urządzeń kupionych na własność proces reklamacji i naprawy odbywa się drogą wysyłkową, co może pozbawić lokal możliwości przyjmowania płatności na kilka dni.